همانطور که همه ما می دانیم، "OM" مخفف چند حالت نوری، یعنی حالت نوری، استانداردی برای فیبرهای چند حالته برای بیان درجه های فیبر است. پهنای باند و حداکثر فاصله سطوح مختلف انتقال متفاوت است، اما اغلب دوستانی هستند که در مورد تفاوت بین جامپرهای فیبر OM1، OM2، OM3 و OM4 تردید دارند. در ادامه توضیحاتی در مورد جامپرهای فیبر OM1، OM2، OM3 و OM4 ارائه شده است. تفاوت.
ابتدا پارامترها و مشخصات فیبرهای نوری OM1، OM2، OM3 و OM4 مقایسه شده است.
1. OM1 به فیبر چند حالته قطر هسته 50 یا 62.5 میلی متر با پهنای باند تزریق کامل 850/1300 نانومتر بیش از 200/500 مگاهرتز بر کیلومتر اشاره دارد.
2. OM2 به فیبر چند حالته قطر هسته 50 یا 62.5 میلی متری با پهنای باند تزریق کامل 850/1300 نانومتر بالاتر از 500/500 مگاهرتز بر کیلومتر اشاره دارد.
3. OM3 یک فیبر چند حالته با قطر هسته 50 میلی متری است که توسط لیزر 850 نانومتری بهینه شده است. در اترنت 10 گیگابیت بر ثانیه با استفاده از 850 نانومتر VCSEL، فاصله انتقال فیبر می تواند به 300 متر برسد.
4. OM4 نسخه ارتقا یافته فیبر چند حالته OM3 است و فاصله انتقال فیبر می تواند به 550 متر برسد.
دوم، مقایسه طراحی فیبرهای OM1، OM2، OM3 و OM4
1. فیبرهای سنتی چند حالته OM1 و OM2 از نظر استاندارد و طراحی بر اساس منابع نور LED (دیود ساطع کننده نور) هستند، در حالی که OM3 و OM4 بر اساس OM2 بهینه شده اند و در عین حال برای منابع نور مناسب هستند. انتقال LD (دیود لیزر دیود لیزر)؛
2. در مقایسه با OM1 و OM2، OM3 دارای سرعت انتقال و پهنای باند بالاتری است، بنابراین فیبر چند حالته بهینه شده یا فیبر چند حالته 10 گیگابیتی نامیده می شود.
3. OM4 دوباره بر اساس OM3 بهینه شده است و عملکرد بهتری دارد.
سوم، مقایسه عملکردها و ویژگی های فیبرهای OM1، OM2، OM3 و OM4
1. OM1: قطر هسته و دیافراگم عددی بزرگ است و توانایی جمع آوری نور قوی و مقاومت خمشی دارد.
2. OM2: قطر هسته و دیافراگم عددی نسبتاً کوچک است، که به طور موثر پراکندگی مودال فیبرهای چند حالته را کاهش می دهد، پهنای باند را به طور قابل توجهی افزایش می دهد و هزینه تولید را 1/3 کاهش می دهد.
3. OM3: استفاده از پوسته بیرونی بازدارنده شعله می تواند از گسترش شعله جلوگیری کند، از انتشار دود، گاز اسیدی و گاز سمی و غیره جلوگیری کند و نیازهای سرعت انتقال 10 گیگابیت بر ثانیه را برآورده کند.
4. OM4: توسعه یافته برای انتقال لیزر VSCEL، پهنای باند موثر آن بیش از دو برابر OM3 است.
چهارم، مقایسه کاربرد فیبرهای OM1، OM2، OM3 و OM4
1. OM1 و OM2 سال‌هاست که به طور گسترده در برنامه‌های کاربردی ساختمان استفاده شده‌اند و از انتقال اترنت با حداکثر مقدار 1 گیگابایت پشتیبانی می‌کنند.
2. کابل های نوری OM3 و OM4 معمولاً در محیط سیم کشی مراکز داده استفاده می شوند و از انتقال اترنت 10G یا حتی 40/100G با سرعت بالا پشتیبانی می کنند.
پنجم، چه زمانی از پچ کوردهای فیبر OM3 استفاده کنیم؟
فیبر OM3 یک فیبر نوری است که برای کار با VCSEL طراحی شده است. مطابق با مشخصات فیبر OM-3 ISO/IEC{2}} است و نیازهای برنامه های اترنت 10 گیگابیتی را برآورده می کند. انواع مختلفی از فیبرهای نوری OM3 وجود دارد، از جمله نوع داخلی، تطبیق پذیری داخلی/خارجی و غیره. تعداد هسته های فیبر نوری از 4 هسته تا 48 هسته متغیر است. همه برنامه های کاربردی مبتنی بر فیبر چند حالته قدیمی 50/125 نیز پشتیبانی می شوند، از جمله پشتیبانی از منابع نور LED و منابع نور لیزر.
1. فاصله انتقال گیگابیت اترنت با استفاده از سیستم فیبر OM3 را می توان تا 900 متر افزایش داد، به این معنی که کاربران نیازی به استفاده از دستگاه های لیزر گران قیمت زمانی که فاصله بین ساختمان ها از 550 متر بیشتر می شود، ندارند.
2. در فاصله 2000 متری، فیبر چند حالته استاندارد 62.5/125μm را می توان در موقعیت های مختلف در محدوده سرعت OC-12 (622Mb/s) استفاده کرد و فیبر تک حالته در موارد دیگر استفاده خواهد شد. با این حال، ظهور فیبر چند حالته OM3 این وضعیت را تغییر داده است. از آنجایی که فیبر OM3 می تواند فاصله انتقال سیستم های گیگابیتی و 10 گیگابیتی را افزایش دهد، استفاده از ماژول های نوری با طول موج 850 نانومتری و VCSEL مقرون به صرفه ترین راه حل سیم کشی خواهد بود.
3. هنگامی که طول پیوند بیش از 1000 متر است، فیبر تک حالته هنوز تنها انتخاب در حال حاضر است. فیبر تک حالته می تواند به فاصله انتقال 5 کیلومتر در طول موج 1310 نانومتر در یک سیستم گیگابیتی و 10 کیلومتر در یک سیستم 10-گیگابیتی دست یابد. فاصله انتقال.
4. هنگامی که طول پیوند کمتر یا مساوی 1000 متر است، فیبر چند حالته OM{2}}میکرومتر را می توان در سیستم گیگابیت استفاده کرد و فیبر تک حالته باید در سیستم 10G استفاده شود.
5. هنگامی که طول پیوند کمتر از 300 متر است، فیبر چند حالته OM3 را می توان در هر سیستم گیگابیتی و 10 گیگابیتی استفاده کرد.
ششم، چه زمانی از پچ کورد فیبر OM4 استفاده کنیم؟
برای یک لینک معمولی، هزینه ماژول های نوری تقریباً بسیار گران است. اگرچه هزینه فیبر تک حالته ارزان تر از فیبر چند حالته است، استفاده از فیبر تک حالته به ماژول های نوری 1300 نانومتری بسیار گران قیمت نیاز دارد و هزینه آن حدود 2-3 برابر 850 نانومتر نوری چند حالته است. ماژول ها هزینه سیستم بسیار کمتر از سیستم های فیبر تک حالته است.
هنگام سرمایه گذاری در کابل کشی فیبر نوری، اگر می توانید سرمایه گذاری اولیه برخی از کابل ها را افزایش دهید و از فیبر چند حالته بهتر مانند فیبر OM4 استفاده کنید، می توانید اطمینان حاصل کنید که از فناوری فیبر چند حالته فعلی به طور کامل استفاده شده است و هزینه کلی سیستم فعلی کاهش می یابد. کاهش؛ هنگامی که سیستم زمانی که شما نیاز به ارتقاء به سیستم های با سرعت بالاتر مانند 40G و 100G دارید، OM4 همچنان قابل استفاده است و مقرون به صرفه تر خواهد بود.
به طور خلاصه، زمانی که سرعت انتقال بیشتر از 1 گیگابیت بر ثانیه است، استفاده از فیبر چند حالته یک انتخاب سیستم خوب است. هنگامی که سیستم به نرخ انتقال بالاتری نیاز دارد، دستورالعمل های ما برای انتخاب فیبر OM4 به شرح زیر است:
1. برای کاربران اترنت، در انتقال سیستم 10 گیگابیت بر ثانیه، فاصله انتقال می تواند به 300 متر تا 600 متر برسد. در سیستم های 40 گیگابیت بر ثانیه و 100 گیگابیت بر ثانیه، فاصله انتقال 100 متر تا 125 متر است.
2. برای کاربران شبکه پردیس، فیبر OM4 طول پیوند فیبر 4 گیگابیت بر ثانیه 400 متر، طول پیوند فیبر 8 گیگابیت بر ثانیه 200 متر یا طول پیوند فیبر 16 گیگابیت بر ثانیه 130 متر را پشتیبانی می کند.
خلاصه کنید
فناوری فیبر چند حالته از چند حالته OM1 تا OM4 توسعه یافته است که اکنون از 10 گیگابیت در ثانیه پشتیبانی می کند، که به کاربران امکان می دهد مؤثرترین بازگشت سرمایه خود را داشته باشند و بهترین انتخاب برای کابل کشی ستون فقرات یا فیبر به دسکتاپ باشد.